محمد باقر بن عماد الدين شيرازي

35

ضياء العيون ( فارسي )

كه روان بود و در مرهمها كنند و خسك مىباشد كه زفت بطبيعت خود خسك مىشود و كرم و تر است و دود آن پلك جشم را بروياند و نيكو كند و ديدنها را قوت دهد و منع و معه بكند و قروح جشم را پر سازد و از زفت آنچه پاك و صاف و بيغش باشد نيكوتر بود زنجار دو نوعست معدنى و عملى بهترين ان معدنى بود كه معدن مس حاصل شود كرم و خسك است در درجه جهارم غلظ اجفان و جساوت و صلابت نافع بود و جشم را جلا دهد و اشك آورد و جرب و سبل و ظفره و بياض و سلاق را زايل كند هرگاه با ادويهء ان بياميزند و در ادويهء قروح چشم به كار آيد هرگاه استعمال زنجار در ادويه عين كنند صواب انست كه جشم را به اسفجه يعنى ابر مردهء با آب كرم‌تر كرده كماد نمايند زبل فضله مايل بكرمى است با ان رطوبتى نيست سركين سوسمارى كه ان را ورل گويند و سركين ضب و تمساح و سركين پرستوك